1. Uwikłany w niejasne finansowe i osobiste zależności od ludzi związanych z Wojskowymi Służbami Informacyjnymi. Pan Prezydent elekt był jedynym posłem Platformy Obywatelskiej, który na początku poprzedniej kadencji Sejmu głosował przeciwko ustawie rozwiązującej WSI. Te zależności są do dziś skutecznie skrywane przed opinią publiczna przez Pana Prezydenta i jego otoczenie.

2. Całkowicie dyspozycyjny wobec własnej formacji politycznej. Urząd Prezydenta, który według Konstytucji RP ma być czynnikiem równowagi politycznej Państwa, przejęła osoba nie przejawiająca wyrazistości i odrębności w swojej Partii.

3. Po tragicznej śmierci śp. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego, pan Marszałek Komorowski w trakcie pełnienie funkcji Prezydenta nie zdobył się na gest uszanowania woli Zmarłego. Podpisywał ustawy i obsadzał stanowiska według własnego, partyjnego widzi mi się.

4. Pana Prezydenta poparły siły i środowiska mocno związane z pokomunistyczną i agenturalną częścią „okrągłego stołu”, z „grubą kreską” Premiera Mazowieckiego z kosmopolitycznym nurtem „Gazety Wyborczej”. Siły te od 20 lat zakłamują przeszłość, promują prywatę i uległość wobec europejskich i rosyjskich polityków, nie dbają o naród, o ekonomiczną i symboliczną pozycje Polski w świecie.

5. Pan Prezydent jest bez wątpienia wyrazicielem bogatszej, uprzywilejowanej i zadowolonej z obecnego stanu rzeczy części społeczeństwa. Świtowy kryzys nadciągający nad Polskę skonfrontuje profitentów systemu z warstwami pokrzywdzonymi. Czy ten Urząd Prezydenta będzie odpowiednim mediatorem w stanie zawirowań społecznych? Źle to widzę.

6. W trakcie kampanii Pan Prezydent nie zdobył się na żadną oryginalność. Jego sądy i opinii były pod publiczkę, zamknięte w kokonie poprawności politycznej, ocierały się o niekompetencje.

Dlaczego wygrał?

1. Obóz polityczny Prawa i Sprawiedliwości i jego zagorzali zwolennicy, po tragedii smoleńskiej ulegli złudzeniu, że społeczny szok jaki ona wywołała, sam z siebie wystarczy, by przezwyciężyć uprzedzenia i niechęci wobec lidera tego obozu Jarosława Kaczyńskiego.

2. Strona przegrana nie dopuszczając myśli o porażce, parła wspólnie ze swoimi przeciwnikami do podziału sceny politycznej na dwa obozy: „my” i „oni”. W efekcie wygrali „oni”, a podziały społeczne uległy wyostrzeniu.
Środowisko PiS nie podjęło próby poszukania i poparcia kandydata nie obciążonego takim potężnym, negatywnym elektoratem z jakim zderzył się Jarosław Kaczyński.

3. Wobec dramatu powodzi dziejącego się w trakcie kampanii obaj główni kandydaci przyjęli podobną strategię: nie ogłaszać stanu klęski żywiołowej. Interes PO i pana Marszałka był tu jasny. Dobrze wyczuły to sprzyjające im media i też nabrały wody w usta. Dlaczego scenariusza odłożenia wyborów obawiał się Jarosław Kaczyński? Dlaczego PiS z pozostałymi partiami parlamentarnymi zlekceważył istniejące prawo i interesy poszkodowanych powodzian? Niepojęte.

4. Trudno ocenić skuteczność taktyki zmiany wizerunku Jarosława Kaczyńskiego. Wiedza o powiązaniach Pana Komorowskiego jest w kręgu PiS dobrze znana. Czemu tych poważnych zarzutów nie postawiono w kampanii. W imię iluzorycznych, wizerunkowych korzyści nie przekazano społeczeństwu prawdy o kontrkandydacie.

5. Pan Kaczyński, podobnie jak Pan Komorowski nie próbował wyjść poza zaklęty krąg poprawności ekonomicznej. Jak można było szczycić się obniżkę podatku, za rządów PiS, dla najlepiej zarabiających i sugerować, że to właśnie uratowało nas przed kryzysem. Takie poglądy tylko mieszają w głowach zwykłym ludziom i służą skrajnym liberałom. Co mają one wspólnego z solidarną Polską?

Przyszłe, niczym nie ograniczone rządy PO i dyspozycyjnego wobec niej Prezydenta niczego dobrego narodowi nie wróżą. Obym się mylił.

Kornel Morawiecki

5 lipca 2010 r.

Wyślij artykuł jako PDF do

Przypomnijmy – to nie generał Jaruzelski, który pozostaje idolem Grzegorza Napieralskiego, pierwszy przyznał się i przeprosił za kłamstwo katyńskie. Nie od byłych polskich komunistów, ale od prezydenta Rosji Jelcyna usłyszeliśmy przeprosiny i żałość za tę straszną, komunistyczną zbrodnię. Czy ludzie dawnego aparatu PZPR- Płatni Zdrajcy Pachołki Rosji, jak rozszyfrował ten skrót Leszek Moczulski, ujawnili prawdę o swej przeszłości? Czy się otwarcie pokajali? Czy opowiedzieli się za lustracją? Za dekomunizacją? Za pokrzywdzonymi w procesie złodziejskiej, aferalnej prywatyzacji? Czy podzieli się z narodem wiedzą jak i kto zamordował polskiego męczennika księdza Jerzego Popiełuszkę? Czy rozliczyli się z zagarniętych majątków, z zachowanych przwilejów? Czy wyrazili chęć zadośćuczynienia?

Teraz obaj Szanowni Pretendenci do prezydentury zabiegają o poparcie środowisk, z którymi dogadali się przy okrągłym stole. Robią to z elekcyjnego wyrachowania. Panu Komorowskiemu znając jego polityczne konotacje nie dziwię się. Pan Kaczyński swym wspieraniem tej samej lewej nogi, którą wspierał Prezydent Wałęsa niszczy polityczne morale społeczeństwa, staje, nie po raz pierwszy, po stronie kłamstwa. Czy to nie za wysoka cena, za wątpliwy zysk?

Prezydenturę Bronisława Komorowskiego uważam za zły wybór. Dlatego sam osobiście z zaciśniętymi ustami, zagłosuję na Jarosława Kaczyńskiego. Ale wobec takiej postawy Pana Jarosława nie potrafię wzywać swoich (nielicznych) wyborców żeby zrobili to samo. Niech każdy własnym obywatelskim sumieniem rozstrzygnie co czynić 4 lipca 2010.

Kornel Morawiecki

Wrocław, 25 czerwca 2010 r.

Wyślij artykuł jako PDF do

Po co kandydowałem? Chciałem wprowadzić do świadomości, zwłaszcza młodego pokolenia, historyczny fakt istnienia postaw i działań reprezentowanych przez Solidarność Walczącą i inne organizacje dążące do niepodległości Polski. Taka świadomość to narodowy kapitał na przyszłość. Nasze marzenia i działania, wzorowane na konspiracji akowskiej i powojennej, przyczyniły się do upadku komunizmu, umożliwiły wejście Polski do Unii Europejskiej, odsunęły grozę III wojny światowej. Przez 20 lat elity okrągłostołowe, korzystając z przejętego majątku i środków przekazu, celowo zamazywały te prawdy. Promowano fałszywe kompromisy i prywatę. Ośmieszano bezinteresowność i patriotyzm. To było i jest podstawowym źródłem słabości państwa.

Drugim celem mojego startu było zwrócenie uwagi społeczeństwa na nowe wyzwania i zagrożenia stojące przed Polską i Europą. Ludzie od zawsze żyli w stanie niedoboru – brakowało jedzenia, dóbr materialnych, bezpieczeństwa, informacji. Po raz pierwszy w dziejach powstają warunki, w których wszyscy moglibyśmy żyć dostatnio. Nasze cywilizacyjne i produkcyjne moce rosną w przyspieszonym tempie. Za tym technologicznym wzrostem nie nadążają polityczne, etyczne i socjalno–ekonomiczne przemiany. Zamiast powszechnego dobrobytu mamy rosnące rozwarstwienie. Niebotyczne fortuny jednych i trwałe wykluczenie drugich. Potrzebujemy wizji nowego sprawiedliwego ustroju. Pełzający światowy kryzys obnażył wady dotychczasowych liberalnych rozwiązań. Kapitalizm trzeba zastąpić solidaryzmem.

Te moje oba ważne przesłania były głosem wołającego na puszczy. Nie przebiły się przez media, przez zafiksowane gusta wyborców. Zabrakło nam organizacyjnej siły. Czy warto, wbrew politycznym realiom, walić głową w mur? To pytanie, które stawialiśmy sobie za komuny, powraca dziś jak bumerang. Kieruję je głównie do młodych Polaków. Liczę na pozytywny odzew. Mimo porażki wyborczej, sam udział w kampanii zwiększył moją rozpoznawalność, pobudził podobnie myślących. Na razie jesteśmy rozproszoną garstką. Aby skutecznie poprawiać Polskę będziemy, jak zapowiadaliśmy, skupiać się w nowym społeczno – politycznym ruchu „Razem w Prawdzie”.

Wszystkim, którzy zaangażowali się, poparli, którzy na mnie głosowali, serdecznie dziękuję. Przyjaciele! Wasz wysiłek, mimo mojej i naszej wspólnej słabości (to pokazały wyniki wyborów) nie będzie daremny. Już przysłużył się i, wierzę, jeszcze przysłuży się Polsce.

Kornel Morawiecki

24 czerwca 2010

Wyślij artykuł jako PDF do

Wiadomo, że każda ordynacja wyborcza ma swe cienie. Byłem jednym z pierwszych kilkudziesięciu sygnatariuszy Ruchu na rzecz ordynacji większościowej. Przez minione kilkanaście lat życzliwie, choć nie bezkrytycznie kibicowałem Ruchowi, bezpośrednio się nie angażując. Obecna zaskorupiała i zatęchła sytuacja polityczna Kraju wymaga potężnego przewietrzenia na wielu płaszczyznach. Nie wątpię, że Jednomandatowe Okręgi Wyborcze wpuszczą w nasze życie publiczne sporo świeżego powietrza. Moje przekonanie wzmacnia, przytoczony w Przesłaniu karygodny fakt zignorowania głosu miliona obywateli żądających referendum w tej sprawie. To po prostu kpina z demokracji. Gdybym został Prezydentem jednym z pierwszych moich działań legislacyjnych byłby wniosek o przeprowadzenie referendum w sprawie ordynacji wyborczej.

Chcę byśmy razem zmienili Polskę w kraj solidarny. Mam propozycję istotnych rozwiązań społecznych i ustrojowych, które nas do takiej Polski przybliżą. Bezrobocie ograniczymy nową formą pracy – bezpłatnym kształceniem popartym godziwym stypendium i darmowym Internetem dla każdego, kto chce się kształcić. Wprowadzimy podział i separację ról społecznych związanych z władzą pieniądza, polityki i mediów. Nie będziemy wyrażać zgody na nieograniczone bogacenie się oligarchii, kosztem ubożenia warstwy średniej i zwiększania obszarów biedy i wykluczenia. Pobudzimy przedsiębiorczość przez redukcję koncesji, uproszczenie procedur, przez jawność i przejrzystość procesu egzekucji prawa. Przewietrzymy całą klasę polityczną poprzez wprowadzenie ordynacji opartej o jednomandatowe okręgi wyborcze w wyborach do Parlamentu i Sejmików Wojewódzkich.

Prezydent ma łączyć naród, ma ześrodkowywać naszą energię wokół najważniejszych spraw dla kraju. Wszyscy potrzebujemy wiary i nadziei, że uda nam się powtórzyć polski cud Solidarności, który dał nam siłę do pokonania komuny. To o czym piszę na pewno jest ważniejsze od formalnych uprawnień prezydenta i tego czy nim zostanę.

Mam za sobą praktykę wieloletniego wykładowcy fizyki, matematyki i nauk społecznych na Uniwersytecie i Politechnice we Wrocławiu. Gdy było trudniej niż obecnie, w latach 80 potrafiliśmy stworzyć Solidarność Walczącą, najlepiej zakonspirowaną organizację dążącą do obalenia komunizmu w całym bloku sowieckim. Dziś potrzeba nowego otwarcia. Tworzy się polityczna luka. Trzeba przystąpić wreszcie do załatwienia ważnych spraw, które pomimo zmian rządów nie zostały załatwione, powiedzieć prawdę o wielkich aferach gospodarczych, o zleceniodawcach zabójstwa księdza Popiełuszki…

W zeszłym roku na stadionie Śląska Wrocław mówiłem kibicom tego klubu co znaczy zwyciężać. To znaczy być w grze o lepszą Polskę, lepszą Europę i lepszy świat. Podtrzymuję to głębokie przekonanie. Wierzę, że mogę wygrać, ale już samo organizowanie się ludzi i to co publicznie powiem w tej kampanii uważam za warte gry.

dr Kornel Morawiecki

Bezpartyjny Obywatelski Kandydat na Prezydenta RP

Wyślij artykuł jako PDF do

Czy nie czas na zmiany ???

Wyślij artykuł jako PDF do